Eν Αθήναις....τα κάδρα

Έβλεπες παλιά στα σπίτια διάφορα κάδρα με την σκάλα της ζωής του άντρα. Φυσικά τα αγγελάκια που συμβόλιζαν τον παράδεισο....τον Αδάμ και την Εύα... Υπήρχε η συνήθεια στην μεριά του τοίχου που ήταν το κρεβάτι να βάζουν μια κουβέρτα με σχέδια....

έβλεπες χανούμισες...τον Παράδεισο....εξωτικά μέρη...
Τα κάδρα με τις φωτογραφίες του παππού της γιαγιάς και ειδικά του παππού
του στρατιωτικού με το τσιγκελωτό μουστάκι.
Σπάνια έβλεπες γυμνούς τοίχους...
Δυστυχώς η υγρασία σκέβρωνε τα κάδρα και οι φωτογραφίες ξεθωριάζανε.
Με τα χρόνια οι νεώτεροι κατέβασαν τα κάδρα του παππού της γιαγιάς και τα άλλα και τα πήγαν στο Γιουσουρούμ και τα σκοτώσανε.
Είχαν και αυτά τα παλιά όμως τους μουστερήδες τους πελάτες τους δηλαδή
από τους νεόπλουτους τους κουλτουριάρηδες.
Έτσι ο παππούς από τον Βούθουλα βρέθηκε κρεμασμένος στα Βόρεια 
προάστεια ως αντίκα παλιάς χρονολογίας.
Και οι εταζέρες στα παλιά κάτω στην κουβέρτα του παλιατζή και δίπλα σε ένα κουτί παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες...προσωπικές στιγμές...αναμνήσεις
τα δέκα κομμάτια με 5 ευρώ.
Την απορία μου την έλυσε ένας παλιατζής....καθαρίζουν υπόγεια...σοφίτες
και μαζεύουν ότι βρούν.
Οι κληρονόμοι δεν ενδιαφέρονται.
Ποιοί τις αγοράζουν;
Συλλέκτες αλλά και κάποιοι που τις χρησιμοποιούν για κολάζ.
Τόμαθα κιαυτό έστω και αργά.
πίσω στα παλιά

 μονταζ teo