Μαρία Πολυδούρη 1902 – 1930

Ποιήτρια της νεορομαντικής σχολής από την Καλαμάτα. Γεννήθηκε την 1η Απριλίου του 1902 και ήταν κόρη του φιλόλογου Ευγένιου Πολυδούρη και της Κυριακής Μαρκάτου, μιας γυναίκας με πρώιμες φεμινιστικές ανησυχίες.

Μια επιστολή ~ Μαρία Πολυδούρη

"Αυτό είναι το γράμμα μου στον κόσμο που ποτέ δεν έγραψε σε μένα..."

Ίσως το γράμμα αυτό να μη διαβαστεί ποτέ, από κανέναν, αλλά στ’ αλήθεια, δε με νοιάζει. Ίσως μέχρι να φτάσει στα χέρια σας

‘‘Οι τρίλλιες που σβήνουν’’ (1928) της Μαρίας Πολυδούρη.

Απόσπασμα από την ποιητική συλλογή

 ‘‘Οι τρίλλιες που σβήνουν’’ (1928) της Μαρίας Πολυδούρη.

Δὲν τραγουδῶ παρὰ γιατὶ μ᾿ ἀγάπησες
στὰ περασμένα χρόνια.
Καὶ σὲ ἥλιο, σὲ καλοκαιριοῦ προμάντεμα
καὶ σὲ βροχή, σὲ χιόνια,

Μεγάλη Ελλάς, Magna Graecia

Η Μεγάλη Ελλάδα (Μεγάλη Ελλάς, Magna Graecia) ήταν η επικράτεια των διαφόρων αρχαίων Ελληνικών αποικιών στην Σικελία και νότια Ιταλία.Αποικίες ιδρύθηκαν και στη Κάτω Ιταλία και στη Σικελία

Κωνσταντίνος Καβάφης 1863 – 1933

Ποιητής της ελληνικής διασποράς, με παγκόσμια ακτινοβολία.
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου στις 17 Απριλίου 1863 (29 Απριλίου με το νέο ημερολόγιο). Ήταν το ένατο και τελευταίο παιδί

Κ. Καβάφης:«Σα μια σειρά κεράκια αναμένα»…

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας 

σα μια σειρά κεράκια αναμένα —

χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.
Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων•

Αυτάρκες νοικοκυριό…Για επιβίωση στα σπίτια μετά από ένα οικονομικό κραχ!!!

Η επιβίωση μετά από γεγονότα που θα μας αναγκάσουν να απομακρυνθούμε από τα σπίτια μας προϋποθέτει συγκεκριμένες γνώσεις, που δεν τις έχω. Για να επιβιώσουμε όμως στα σπίτια μας μετά από ένα οικονομικό κραχ, 

Έκλεψαν την επιγραφή «Arbeit macht frei» από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου στην Γερμανία και την βρήκαν που λέτε;

Η πύλη με τη διαβόητη επιγραφή «Arbeit macht frei» («Η δουλειά απελευθερώνει»)
που κλάπηκε στα τέλη του 2014 από το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου, στη Γερμανία, κατά πάσα πιθανότητα βρέθηκε στη Νορβηγία,

Νταχάου.

Μετά από δύο χρόνια παραμονής μου στο Μόναχο, μάζεψα κουράγιο και υπομονή για να μπορέσω να επισκεφτώ το Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Νταχάου.