Εν Αθήναις....αλληλεγγύη από τα παλιά

Είχαν βάλει μέσον τότε για να κάνει την θητεία του κάπου τρία χρόνια κοντά στην Αθήνα για να βοηθάειτην οικογένειά του με τις άδειες που θα του έδιναν.
Δηλαδή όλη η γειτονιά ήταν μαζί
του....

Πώς οι αγαπημένοι μας που έχουν φύγει από τη ζωή «επικοινωνούν» μαζί μας;

Σημάδια επικοινωνίας από τον Παράδεισο...

Πιστεύω πως όλοι είμαστε ένα είδος μέντιουμ σε κάποιο βαθμό, όπως πιστεύω επίσης ότι όλοι έχουμε την ικανότητα να «συντονιστούμε»

Πως ζούσαν οι αρχαίοι Μακεδόνες

Ένα χρυσοπόρφυρο ύφασμα με το οποίο είχαν τυλίξει τα οστά μιας Μακεδόνισσας η αχνή όψη της λεγόμενης «Μαντόνας» των Αιγών με το θλιμμένο βλέμμα και τα ροζ μάγουλα, το κυνήγι του κάπρου,

Πώς το «πράσινο» των ωκεανών μπορεί να υποκαταστήσει το κρέας και τα γαλακτοκομικά

Η άλγη, ένα είδους φυκιού το οποίο συναντάται αυτοφυές καθώς αναπτύσσεται στη θάλασσα, μοιάζει να αποτελεί ένα από τα τρόφιμα του μέλλοντος.
Ήδη χρησιμοποιείται σε μίγματα αρτοποιίας, στα παγωτά καθώς και σε σκόνες πρωτεΐνης

Η Ελευθερία του Λόγου και η Απελευθέρωση της Έννοιας

Η απελευθέρωση της Έννοιας από το υλιστικό σκότος και τις παγιωμένες προκαταλήψεις αλλά και τα ενεργειακά παράσιτα που προσπαθούν να επιβληθούν στην συνείδηση με την βια και μέσα και από την τροφοδότηση των ψυχώσεων

Η κοροϊδία της σωτηρίας.

Οι άνεργοι πληθαίνουν μήνα-μήνα.

 Η φανερή ανεργία ξεπέρασε το 26%.

Ενας στους δύο νέους είναι άνεργος και χωρίς προοπτικές.

 Εμπορικά και βιοτεχνίες κλείνουν.

Αφεντικά και υπάλληλοι οδεύουν στη φτώχεια.

ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΒΡΩΜΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΟ ΚΑΡΑΠΟΥΤΑΝΑ, !!!

Θα το καταλάβεις άμεσα μικρό, τιποτένιο και Α-ΝΟΗΤΟ μασκοφόρο ανθρωπάκι!

ΌΧΙ επειδή θα το αντιληφθείς λόγω των δυνατοτήτων σου, ΟΧΙ, επειδή είσαι πολύ μικρό ανθρωπάκι δεν μπορείς να ξεπεράσεις τα όρια

Ιστορία - Olympians

Ήταν ένα κορίτσι ήταν ένα αγόρι
Ήτανε καλοκαίρι λουλούδια χίλια δυο
Εσύ ήσουν το κορίτσι κι ήμουν εγώ το αγόρι

ΕΙ ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ (ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ )

Έι καπετάνιε θέλεις ένα ναύτη ακόμα 

θέλω να βλέπω μοναχά ωκεανό 

μ’ έχει κουράσει η αδικία μ’ έχει κάνει λιώμα 

και να γυρνάω σ’ ένα σπίτι αδειανό