Ο Γιώργος Φούντας ήταν το λαϊκό παλικάρι που μπορούσε να είναι καλόκαρδο και εξαιρετικά άγριο ταυτόχρονα.

 «Ήταν η προσωποποίηση του ρωμαίικου φιλότιμου αυτός ο ηθοποιός» είχε πει σε ραδιοφωνική του συνέντευξη τον Οκτώβριο του 2007 ό Νίκος Κούνδουρος
Ο Γιώργος Φούντας ήταν το λαϊκό παλικάρι που μπορούσε να είναι καλόκαρδο και εξαιρετικά άγριο ταυτόχρονα.
«Μέσοι» ρόλοι δεν του δίνονταν. Είχε το ερμηνευτικό ταλέντο, ωστόσο, να τους κάνει δικούς του αυτούς τους ρόλους, έως και να αφήνει μια αίσθηση εκτός εμπορικής λογικής, τουλάχιστον σε ό,τι αφορούσε τη δική του συμμετοχή στις ταινίες.
Το 1966 κερδίζει το Βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου στο 7ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Με τη λάμψη στα μάτια» των Πάνου Γλυκοφρύδη (σκηνοθεσία) – Ιάκωβου Καμπανέλλη (σενάριο). Έναν χρόνο αργότερα τιμάται με το ίδιο σημαντικό βραβείο στη Θεσσαλονίκη για τον ρόλο του ευσυνείδητου αρχιφύλακα Μέρκου στο δράμα «Πυρετός στην άσφαλτο» των Ντίνου Δημόπουλου (σκηνοθεσία) – Νίκου Φώσκολου (σενάριο).
Άνθρωπος που ποτέ δεν απασχόλησε τα ΜΜΕ με την ιδιωτική του ζωή, ο Γιώργος Φούντας υπήρξε παντρεμένος με τη χορεύτρια Χρυσούλα Ζώκα από το 1954. Ο έρωτάς τους ήταν τέτοιος, που ενώ η Ζώκα διέπρεπε στο Ακροπόλ μαζί με τον Μανώλη Καστρινό, δέχτηκε να παντρευτεί τον ανερχόμενο ηθοποιό και να συζήσουν σε μια μικρή γκαρσονιέρα. Έμειναν μαζί μέχρι το τέλος.
Κι όταν ο Φούντας, σε προχωρημένη ηλικία, χτυπήθηκε από το Αλτσχάιμερ (όπως ακριβώς και ο χαρακτήρας που υποδύθηκε στην «Έξοδο Κινδύνου»), η Ζώκα και ο γιος τους Πάνος έμειναν στο πλευρό του. Πέντε χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 2015, τον ακολούθησε κι εκείνη στον θάνατο, απομονωμένη στο σπίτι τους.
Ο Γιώργος Φούντας απεβίωσε στις 28 Νοεμβρίου του 2010, σε ηλικία 86 ετών, με την ερμηνεία του στη «Στέλλα» του Κακογιάννη να έχει περάσει στην αθανασία.

πηγη ksipnistere.com