Ειναι μερες που δεν ανηκω πουθενα
Κι αυτο το πουθενα ειναι
το πιο
ασφαλες μου καταφυγιο
δευτερολεπτα την
αναπνοη μου
κανοντας ενα σαλτο
εξω απο την ιδια τη ζωη
και το χρονο που
τρεχει
για τους αλλους
Αυτη τη μικρη διαχωριστικη γραμμη
της απολυτης μοναξιας
με τη συμβαση
που ονομαζεται συνυπαρξη
teo
μονταζ eimailefteros.blogspot.come

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου