Να είσαι από αυτούς που θεραπεύουν χωρίς να ρωτούν ποιος προκάλεσε την πληγή. Που βοηθούν να ραφτεί ό,τι δεν έσπασαν οι ίδιοι. Που δεν φοβούνται να μείνουν, ακόμα κι όταν δεν τους χρωστά κανείς τίποτα. Γιατί η αληθινή καλοσύνη δεν ζητά ανταλλάγματα — απλώς υπάρχει.
Να αφήνεις το αποτύπωμά σου όπου αγαπάς. Όχι θόρυβο, όχι πληγές, αλλά μια αίσθηση ότι «κάτι καλό πέρασε από εδώ». Ένα ίχνος ασφάλειας. Μια ανάμνηση που δεν βαραίνει. Μια παρουσία που δεν κουράζει.
Και ό,τι κι αν συμβεί, όσο κι αν σε απογοητεύσουν, όσο κι αν η ζωή προσπαθήσει να σε σκληρύνει, μην αλλάξεις αυτή την όμορφη καρδιά που έχεις. Όχι γιατί ο κόσμος το αξίζει πάντα, αλλά γιατί εσύ το αξίζεις. Γιατί το να μείνεις αληθινός σε έναν κόσμο που συχνά σε ωθεί να κλειστείς, είναι πράξη βαθιάς δύναμης.
Και κάτι ακόμη — ίσως το πιο σημαντικό:
Να αναζητάς ακριβώς το ίδιο και για σένα.
Άνθρωπους που αγαπούν με ψυχή.
Που φροντίζουν χωρίς να σε εξαντλούν.
Που δεν χρειάζεται να μικρύνεις για να χωρέσεις.
Γιατί η αγάπη δεν είναι να δίνεις μόνο.
Είναι να συναντιέσαι.
Και η ψυχή σου αξίζει να συναντηθεί με κάτι εξίσου όμορφο.
Στέλλα Θωμου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
μονταζ eimailefteros.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου