«Τα μαύρα τα μαλλιά μας κι αν ασπρίσαν δε μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά…»

Η μεγαλειώδης Εαμική Αντίσταση στην περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που η πατρίδα μας βρέθηκε κάτω απ’ τη μπότα των χιτλερικών καταχτητών, η τρίχρονη εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας απέναντι στη νέα Κατοχή που επέβαλλαν με φωτιά και μολύβι οι αυτοκρατορίες των Άγγλων και των ΗΠΑ, οι ανελέητοι διωγμοί και οι πολύχρονοι κατατρεγμοί που υπέστησαν οι αντιστασιακοί αγωνιστές και τα υψηλά ιδανικά τους, είναι βαθιά χαραγμένα στην ψυχή και τη μνήμη του λαού μας.

Η λυσσαλέα διαστρέβλωση και κατασυκοφάντηση, το ξαναγράψιμο σήμερα της Ιστορίας, κατά πως βολεύει την τάξη των εκμεταλλευτών, δεν κατόρθωσαν ούτε θα κατορθώσουν να σβήσουν ό,τι ανεξίτηλα γράφτηκε με το αίμα χιλιάδων αγωνιστών του λαού, ούτε και τις παρακαταθήκες που άφησαν οι γενιές της Αντίστασης στις επόμενες γενιές.

Σε αυτό συνέβαλαν αποφασιστικά η ίδρυση, πριν από εξηντα δυο χρόνια (στις 15 του Ιούλη 1964) και δράση της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ και στη συνέχεια ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ), τα παραρτήματά της ανά την Ελλάδα, οι αντιστασιακοί που στην πορεία έφυγαν για το στερνό ταξίδι, όσοι συνεχίζουν όρθιοι στα σύγχρονα μετερίζια και οι απόγονοι που κρατάνε γερά τη σκυτάλη του αγώνα....

πηγη e-oikodomos