Όχι, δεν γράφω υπό την επήρεια των φαρμάκων, γράφω υπό την επήρεια άφατης θλίψης και αναγούλας.
Βλέποντας τα αντανακλαστικά των κυβερνήσεων του κόσμου, και πρωτίστως της ελληνικής κυβέρνησης, απέναντι στους χιλιάδες νεκρούς, τους μυριάδες αγνοούμενους και τα εκατομμύρια των αστέγων και των κατεστραμένων ανθρώπων αυτής της δυστυχισμένης χώρας, ντρέπομαι.
Όλοι εκείνοι, με πρώτη την πατρίδα μου, που τροφοδοτούν ακατάπαυστα με ποταμούς δισεκατομμυρίων τον Ζελένσκι, τον πόλεμο, την καταστροφή, την αδικία και τον θάνατο, αρνούνται, επιδεικτικά, να βοηθήσουν με την ίδια προθυμία και τη Βενεζουέλα του πόνου, του μαρτυρίου και της απελπισίας.
Κάποιοι αρκούνται σε αποστολές ελεημοσύνης, οι περισσότεροι εξαντλούν την ευαισθησία και την αλληλεγγύη τους σε δηλώσεις συμπάθειας και κάποιοι άλλοι συνεχίζουν να παίζουν τάβλι, συνοδευόμενοι από στρατιές διαφημιστών και κολαούζων, επειδή αυτό τους συμβούλευσαν οι πλασαριστάδες τους.
Καταισχύνη κι εντροπή με καταπνίγουν, τόσο, που λυπούμαι που δεν βρισκόμουνα στη Βενεζουέλα, την ώρα που ο Εγκέλαδος άνοιγε τη γη, για να κατάπινε κι εμένα.
Ελληνοδιεθνής κτηνωδία.
Stratakis Mixalis
μονταζ eimailefteros.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου