Τέμπη- Συγκάλυψη και Ύβρις: «Ακόμα μας στοιχειώνουν οι φωνές εκείνων που καίγονταν ζωντανοί»ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ....ΑΠΟΠΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.....!!!

Hταν 23.18 το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023 όταν η αλαζονεία της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι «διασφαλίσεις της ασφάλειας» από τον μοιραίο Κώστα Αχ. Καραμανλή, η κρατική αναλγησία, η αδιαφορία του πολιτικού συστήματος για την ανθρώπινη ζωή, τα «γαλάζια» ρουσφέτια και οι υπουργικές πλάτες σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα ευθυγραμμίστηκαν στα Τέμπη και μετουσιώθηκαν σε ένα προαναγγελθέν και άνευ προηγουμένου έγκλημα, που είχε αποτέλεσμα 57 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων ήταν νεαρής ηλικίας.

Το Σάββατο συμπληρώνονται τρία χρόνια από την πιο μελανή σελίδα της επταετίας Μητσοτάκη, που βύθισε στο πένθος δεκάδες οικογένειες, άφησε πίσω της εκατοντάδες επιζώντες με σωματικά και ψυχικά τραύματα και έβγαλε μαζικά στους δρόμους την ελληνική κοινωνία, με κύριο αίτημα την απονομή δικαιοσύνης.

Σχεδόν 1.095 μέρες μετά όχι μόνο δεν έχει αποκατασταθεί το καταβαραθρωμένο γόητρο της Θέμιδος, αλλά οι συγκαλύψεις συνεχίζονται και το «μπάζωμα» λαμβάνει διαστάσεις ύβρεως που δεν μπορούν να διανοηθούν ούτε οι πιο νοσηροί εγκέφαλοι.

Νέα ύβρις

Τελευταίο «χτύπημα» ήταν η ακύρωση εκταφής τουλάχιστον έξι σορών που διέταξε η εισαγγελέας Λάρισας Αικατερίνη Παπαϊωάννου, καθώς οι συγγενείς… τόλμησαν και ζήτησαν τη συνδρομή εργαστηρίων εκτός Ελλάδας. Το εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι εντός των συνόρων δεν υπάρχουν κατάλληλα επανδρωμένα εργαστήρια για τόσο σύνθετες εξετάσεις σορών… Την ίδια ώρα η Δικαιοσύνη επιμένει πεισματικά σε διαδικασίες εντός Ελλάδας και μόνο.

Τις προηγούμενες ημέρες η Αικ. Παπαϊωάννου έδωσε εντολή για εκταφές, λίγο προτού ολοκληρωθεί η τριετία και το timing δεν ήταν τυχαίο: Αν και εφόσον συμπληρώνονταν τρία χρόνια (από την ταφή), οι συγγενείς των θυμάτων θα είχαν το δικαίωμα να κάνουν τις εκταφές και να πραγματοποιηθούν εξετάσεις με τον τρόπο που θα επέλεγαν εκείνοι και όχι όπως θέλει η κυβέρνηση, δηλαδή βιαστικά και επιφανειακά.

Ωστόσο η Δικαιοσύνη… έκανε ό,τι περνά από το χέρι της για να χαθούν στοιχεία που θα μπορούσαν να ανιχνευτούν από εξειδικευμένους επιστήμονες. Δηλαδή εξασφαλίστηκε ότι δεν θα πραγματοποιηθούν σύνθετες έρευνες και μεθοδεύτηκε μαεστρικά η απαγόρευση συμμετοχής στην κρίσιμη διαδικασία επιστημόνων και μέσων από το εξωτερικό. Ένα κομβικό ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί οι δικαστικές αρχές της Λάρισας δεν δίνουν εντολή για συνεργασία με πανεπιστήμια και εργαστήρια σε χώρες της ΕΕ που διαθέτουν τον εξοπλισμό και την τεχνογνωσία για ενδελεχείς εξετάσεις των σορών.

Το σκηνικό της ντροπής ολοκληρώθηκε το βράδυ της Παρασκευής όταν η Εισαγγελία του Άρειου Πάγου «βάφτισε» μέσω ανακοίνωσης «τεχνικούς συμβούλους» τους πραγματογνώμονες από το εξωτερικό που ζήτησαν οι συγγενείς για να δικαιολογήσει ως σύμφωνες με την ισχύουσα νομοθεσία τις αποφάσεις της Αικ. Παπαϊωάννου. Οι γονείς των αδικοχαμένων παιδιών εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους στο Documento κι έκαναν λόγο για χονδροειδέστατο ψέμα από τον Άρειο Πάγο…

Μαρτυρίες χωρίς φίλτρα

Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από το έγκλημα που αποκαλύπτει από την πρώτη στιγμή τα εγκλήματα της κυβέρνησης και της Δικαιοσύνης με φόντο τα Τέμπη, μίλησε με επιζώντες και συγγενείς θυμάτων και όσα αφηγούνται προκαλούν συγκίνηση, οργή, αλλά και ελπίδα για μια Ελλάδα που δεν θα οδηγεί στον θάνατο τα παιδιά της στο όνομα του κέρδους, θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα αποκτήσει κράτος δικαίου και δεν θα σκυλεύει τη μνήμη των νεκρών της.

Νέα συγκάλυψη και ύβρις στα Τέμπη

Επι­ζώ­ντες του εγκλήμα­τος των Τεμπών μιλούν για τις εφιαλ­τι­κές στιγ­μές μετά τη σύγκρουση και για τις πλη­γές που δεν επου­λώ­νο­νται, όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Οι οικογένειες αντέδρασαν στη μεθόδευση των δικαστικών αρχών να γίνουν εκταφές χωρίς αντίκρισμα. «Θέλουμε ο κόσμος να είναι μαζί μας» το μήνυμα των συγγενών για τη θλιβερή επέτειο και τη δίκη. Συνταρακτικές δηλώσεις από τους επιζώντες: «Μας στοιχειώνουν ακόμα οι φωνές όσων καίγονταν ζωντανοί»

Τρία χρόνια μετά το έγκλημα στα Τέμπη, επιβάτες που έζησαν τον εφιάλτη και βρέθηκαν μια ανάσα από τον θάνατο εξιστορούν με τρεμάμενες φωνές τι συνέβη και αποκαλύπτουν ότι μέχρι και σήμερα αντιμετωπίζουν σοβαρά αναπνευστικά και ψυχολογικά προβλήματα. Παράλληλα, ορισμένοι από αυτούς κάνουν λόγο για καπνό που στην επαφή του με το δέρμα τους «έμοιαζε με καυστικό υγρό» και για εκρήξεις οι οποίες θύμιζαν ηφαίστειο, ενώ ακόμη τους στοιχειώνουν οι φωνές ανθρώπων που καίγονταν ζωντανοί. Επιπλέον, κατακεραυνώνουν τη Δικαιοσύνη και το κράτος, που λάμπει διά της απουσίας του…

«Μας έκαιγαν καπνοί»

Ο Λάζαρος Παπαζήσης επέβαινε στο δεύτερο βαγόνι, από το οποίο ελάχιστοι κατάφεραν να βγουν ζωντανοί. Για τη στιγμή της σύγκρουσης και τα δευτερόλεπτα που ακολούθησαν, όλα όσα περιγράφει συγκλονίζουν: «Ξαφνικά άκουσα έναν ήχο σαν δυνατό φρενάρισμα. Μετά ακολούθησαν πολλά “μπαμ” και το κεφάλι μου χτύπησε στο κάθισμα. Άρχισαν να πέφτουν πράγματα. Σε έναν κύριο που καθόταν μπροστά μου του είχε ανοίξει το κεφάλι. Φώναζαν κάποια κορίτσια. Τσίριζαν άνθρωποι. Ερχόταν ο καπνός και μας έκαιγε στο πρόσωπο. Σαν καυστικό υγρό ήταν, δεν ξέρω… Είχα ζαλιστεί. Έβλεπα σκοτάδια για πέντε λεπτά».

Η αφήγησή του για όσα ένιωσε, είδε, έκανε είναι ανατριχιαστική: «Μάζεψα τις δυνάμεις μου και σηκώθηκα. Πήγα έριξα τρεις κλοτσιές στην πόρτα. Είχε σφηνώσει, δεν άνοιγε με τίποτα. Και μετά, όπως γυρνάω, βλέπω κάποιο παιδί που πήρε τον πυροσβεστήρα και έσπασε το τζάμι. Οι καπνοί μάς έκαιγαν το δέρμα και έσβησαν τα φώτα. Χρησιμοποιήσαμε τους φακούς των κινητών για να βλέπουμε».

Για την κόλαση που βίωσε όταν απεγκλωβίστηκε μιλάει με δάκρυα στα μάτια ο Λάζ. Παπαζήσης: «Πηδήξαμε απ’ το παράθυρο μέσα στα χωράφια. Φώναζε ένας κύριος να φύγουμε από το σημείο, όπως και έγινε. Είδα δύο κορίτσια κάτω στο έδαφος. Έβλεπα ανατινάξεις από τη φωτιά συνέχεια, σαν να ήταν ηφαίστειο. Φώναζε ο κόσμος “βοήθεια, καιγόμαστε”. Τα κορίτσια περίμεναν 45 λεπτά ασθενοφόρο».

Στην περιγραφή του, που κόβει την ανάσα, σημειώνει επίσης: «Μας τράβηξαν με σχοινιά. Πήραν πρώτα τα παιδιά που κάηκαν στο πρόσωπο. Εγώ είχα αίματα στο πρόσωπο και γυαλιά. Μετά με έβαλαν σε φορείο και πήγα με ασθενοφόρο στα επείγοντα της Λάρισας. Εκεί είδα σακούλες με πτώματα στον διάδρομο».

«Δεν μπορώ να κοιμηθώ»

Ο εφιάλτης των Τεμπών για τους τραυματίες και τους επιβάτες του IC-62 δεν σταμάτησε τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 2023, αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα. «Αυτές οι εικόνες έρχονται καμιά φορά το βράδυ και δεν μπορώ να κοιμηθώ. Παίρνω φάρμακα. Είναι πάρα πολύ δύσκολο αυτό που ζήσαμε. Από τότε ξεχνάω καμιά φορά, μου έρχονται πολλά στο κεφάλι. Είναι ψυχικά τραύματα» μας εξομολογείται ο Λάζ. Παπαζήσης.

«Έκανα αεροθεραπεία, λουτροθεραπεία. Τώρα είμαι καλύτερα. Έπαιρνα χάπια για τους πόνους επειδή είχα σπάσει τα πλευρά μου και τραυματίστηκα στα μάτια από τα γυαλιά» προσθέτει. Όπως εξηγεί, η εισπνοή του τοξικού καπνού ακόμη και σήμερα τον ταλαιπωρεί: «Με τα χημικά που φάγαμε πρήστηκε η κοιλιά μου. Παίρνω ένα φάρμακο, εισπνοές που μου γράφει ο πνευμονολόγος. Μια φορά στις πέντε μέρες». Όσο για το άμεσο μέλλον, προτρέπει τον κόσμο «να αγωνιστεί για να δικαιωθούν τα παιδιά που χάθηκαν. Να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Να γίνει το δικαστήριο και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι».

«Ακούω τα ουρλιαχτά»

«Ο κόσμος πρέπει να ακούσει και να μάθει ειδικά από μας που επιβιώσαμε από εκείνο το βράδυ το τι έγινε» λέει η Εύη Τσάπαρη, που ήταν στο τρίτο βαγόνι και τραυματίστηκε σοβαρά. Εμφανώς φορτισμένη, αναβιώνει τις στιγμές μετά τη σύγκρουση: «Μόλις άνοιξα τα μάτια μου, είδα το βαγόνι σκοτεινό και άκουγα τα ουρλιαχτά του κόσμου που ήταν μέσα. Νομίζω ότι δεν με στοιχειώνουν τόσο πολύ οι εικόνες όσο τα ουρλιαχτά που άκουγα για βοήθεια».

Στην ερώτηση αν θυμάται τη μυρωδιά του καπνού και της φωτιάς, απαντά: «Ήταν αυτό που δεν μπορείς να καταλάβεις τι μυρίζεις. Απλώς ένιωθα να καίγονται τα σωθικά μου σε κάθε ανάσα. Ήταν πολύ περίεργο». Αφού ξεπέρασε το αρχικό σοκ της σύγκρουσης και απομακρύνθηκε από το βαγόνι, όπως λέει, «άρχισα να καταλαβαίνω ότι τα πράγματα δεν είναι καλά γιατί έβλεπα το τεράστιο μαύρο σύννεφο που μας είχε σκεπάσει».

πηγη karditsastakra

μονταζ teo