Την άνοιξη δεν την ζήσαμε.
Φάνηκε πορφυρή φαντασία
καπνός τσιγάρου
που ταξιδεύει
σε ανύπαρκτους ουρανούς
όπου γκρεμίζονται Δαίδαλοι.
Το καλοκαίρι δεν ήρθε.
Αναμένοντας φτύσαμε τη ζωή μας
και ξεδιψάσαμε με το σάλιο μας
ξαναζώντας αμυδρές αναμνήσεις
που δε ζήσαμε ποτέ.
Το φθινόπωρο δεν το προλάβαμε.
Μας φάνηκε πως αγγίξαμε το κράσπεδο
του ιματίου του
όταν μας έβρεχε το σάπιο αίμα
που έσταζαν τα φύλλα.
Ο χειμώνας δεν υπήρξε.
Σε μια κρύα γωνιά
του ξεχασμένου σταθμού του τρένου
μπήκαμε σε κίτρινο βαγόνι
κι ακολουθούμε
αόρατα ίχνη.
Φάνηκε πορφυρή φαντασία
καπνός τσιγάρου
που ταξιδεύει
σε ανύπαρκτους ουρανούς
όπου γκρεμίζονται Δαίδαλοι.
Το καλοκαίρι δεν ήρθε.
Αναμένοντας φτύσαμε τη ζωή μας
και ξεδιψάσαμε με το σάλιο μας
ξαναζώντας αμυδρές αναμνήσεις
που δε ζήσαμε ποτέ.
Το φθινόπωρο δεν το προλάβαμε.
Μας φάνηκε πως αγγίξαμε το κράσπεδο
του ιματίου του
όταν μας έβρεχε το σάπιο αίμα
που έσταζαν τα φύλλα.
Ο χειμώνας δεν υπήρξε.
Σε μια κρύα γωνιά
του ξεχασμένου σταθμού του τρένου
μπήκαμε σε κίτρινο βαγόνι
κι ακολουθούμε
αόρατα ίχνη.
πηγη k-osie.blogspot
μονταζ teo
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου